Θυμωμένη Μπετονιέρα
Η πιο θαυμαστή ιδιότητα ενός καλλιτέχνη είναι να παίρνει μία προβληματική κατάσταση είτε αυτή είναι κοινωνική, είτε συναισθηματική και να την μετατρέπει σε κάτι δημιουργικό και κατ’επέκταση θετικό και ευχάριστο. Με μαεστρία περιφέρεται, ο Δημήτρης Μπασλάμ, στα χωράφια του (ελληνικού) κοινωνικο-πολιτικού δράματος – και όχι μόνο - περιγράφοντας μια τραγική κατάσταση με ένα χρωματιστό και παιχνιδιάρικο τρόπο. Στον κόσμο του Μπασλάμ κυκλοφορούν χαρακτήρες όπως ο Πέλοπας το φτυάρι, o Αργύρης το μυστρί, ο Λάμπης ο τενεκές, οι οποίοι έχουν λόγο στην εξέλιξη του μέλλοντος της «χώρας» παρόλο που δεν το συνειδητοποιούν. Όταν μια μέρα όλα σταματούν μιας και δεν υπάρχει τίποτα άλλο για να κτίσουν, αρχίζουν σιγά σιγά να ξυπνούν και να θυμούνται τα πράματα που ξέχασαν να κάνουν στη ζωή τους όπως την ξεκούραση, τον ελεύθερο χρόνο, το αγνάντεμα. Τα τζιτζίκια και τα μυρμήγκια γίνονται κολλητοί και «τεμπελιάζουνε μαζί, την ίδια εποχή» και ένας γάιδαρος που κουράστηκε να κουβαλάει βάρη για άλλους, κάνει σερφινγκ, τραγουδώντας!
Ο Μπασλάμ μέσω της ηρωίδας του της θυμωμένης μπετονιέρας προτείνει μία λύση στην αναπτυξιακή παράνοια που μαστίζει το σημερινό κόσμο η οποία πριν από μερικά χρόνια θα ακουγόταν τρελή και μόνο για τα παραμύθια (!). Τώρα, όπως δείχνουν τα πράματα φαντάζει όλο και πιο λογική απέναντι στον παραλογισμό στον οποίο υπακούει η σημερινή κοινωνία. Το γκρέμισμα της και την αναδόμηση της – αρχικά – είναι το σχέδιο της Κικής της μπετονιέρας αφού δε βλέπει άλλο τρόπο που να επιτρέπει στους κατοίκους της χώρας να συνεχίσουν - επ’αόριστω - να δουλεύουν. Καλοπροαίρετη μεν αλλά και φορτωμένη θυμό, παράγωγο της εξαντλητικής ρουτίνας της, η Κική προσπαθεί να οδηγήσει φίλους της στο δρόμο που αυτή πιστεύει θα έχει την καλύτερη εξέλιξη. Στη διαδικασία μαθαίνει και παθαίνει πολλά, και αλλάζει.
H μπετονιέρα συμβολίζει τον κοινό σημερινό πολίτη, που πιστός στην συνεχόμενη εργασία δεν θα ήξερε τι άλλο να κάνει, αν αυτή δεν υπήρχε με τον τρόπο που τη βιώνουμε σήμερα. Αυτός ο πολίτης με την πειθώ του θα τραβήξει και πολλούς άλλους μαζί του στον δρόμο που τον έχει διδάξει το σύστημα να πιστεύει είναι ο «ενάρετος». «Πάρτε, μπορείτε κι άλλα» είναι το σύνθημα τους σε αυτή τη χώρα, μα η δύναμη της φύσης και της ομορφιάς που ξεδιπλώνεται μπροστά στους χαριτωμένους ήρωες αφού γκρεμίσουν όλα τα κτίσματα, τους κάνει να αναθεωρήσουν αυτή την ιδέα που τους κρατούσε υπνωτισμένους τόσο καιρό. Φόβοι που βασανίζουν κάθε ενήλικα της εποχής μας, όπως η ανεργία, εκφράζονται μα και παραγκωνίζονται σύντομα σαν όχι τόσο σοβαρά θέματα τα οποία μπορούν να λυθούν με πολλούς εναλλακτικούς τρόπους.
Δεν είναι όμως μόνο μαθήματα και παθήματα η ιστορία αυτή. Οι φωνές των χαρακτήρων είναι ξεκαρδιστικότατες, τα αστεία απανωτά και η μουσική χρωματιστή και πλούσια από ιδέες. Επίσης, οι εναλλαγές από την άριστη αφήγηση του Αντώνη Καφετζόπουλου με τους χαρακτήρες του παραμυθιού δημιουργεί ένα πολύ σταθερό και ενδιαφέρον ρυθμό στην εξέλιξη της ιστορίας. Ενορχηστρωτικά και ηχητικά, η μουσική επένδυση αλλά και τα τραγούδια που περιλαμβάνονται εδώ είναι άψογα με πολλή πρωτοτυπία. Ωραίες ερμηνείες και οργανοπαιξίες από μερικούς από τους κορυφαίους έλληνες μουσικούς όπως οι Φώτης Σιώτας, Δημήτρης Μυστακίδης, Αργύρης Μπακιρτζής, Σωκράτης Μάλαμας και άλλοι, ντύνουν αυτή την όμορφη ιστορία.
