O Σιδεροκόφτης

Το "Ο Σιδεροκόφτης", από το γκρουπ Stelafi, είναι μια δουλειά που έρχεται να επιβεβαιώσει, με σαγηνευτικό τρόπο, ότι στην Κύπρο άρχισαν να ξεπετάγονται σημαντικές μουσικές παραγωγές. Μέσα στα 34 λεπτά της διάρκειάς του, ξετυλίγει μικρές και μεγάλες αρετές, γοητεύοντας με την ευχέρεια των δημιουργών του να κινούνται σε διαφορετικά μουσικά στυλ, χωρίς να θυσιάζουν τη γενική αίσθηση του δίσκου.

Τα δυο εισαγωγικά τραγούδια φλερτάρουν με τις πιο εξωστρεφείς πλευρές της τριπ-χοπ, ενώ, ταυτόχρονα, μας συστήνουν τις εντυπωσιακές φωνητικές ικανότητες της ηθοποιού Στέλας Φυρογένη, βασικής ερμηνεύτριας των τραγουδιών. Το επόμενο τραγούδι (Να Πάρεις Φόρα), είναι από αυτά που έχουν την ιδιότητα να σου δίνουν την αίσθηση ενός απελευθερωτικού πετάγματος στον αέρα, αίσθηση που όλο και πιο σπάνια πλέον μεταφέρεται από καινούργια ελληνόφωνα τραγούδια. Η συνέχεια του δίσκου επιφυλάσσει πολλά· από απλές στιγμές ειλικρίνειας (Ευκολία) που βάζουν αβίαστα τους στίχους στο στόμα του ακροατή, έως αβαντγκαρντίστικες υφολογίες με βακχικούς στίχους (Α'! Θεός), μποσανόβες (Για Χάρη Σου) και παιχνιδιάρικες ρυθμολογίες (Seven Flat-Headed Bubbles). Το ομότιτλο τραγούδι, παρόλη τη σκληρότητα που φέρει η ονομασία του, αποτελεί ωδή στην τρυφερότητα, ενώ τα δυο τελευταία τραγούδια (Lizard Dance και Αποχαιρετισμός), κλείνουν με στιβαρό τρόπο τον δίσκο, τόσο μουσικά, όσο και στιχουργικά.

Σε γενικές γραμμές, έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετικά μεστή δουλειά, καμωμένη, εκτός από την προαναφερθείσα Στέλα Φυρογένη, από τον Λευτέρη Μουμτζή (J. Kriste, Master of Disguise) ο οποίος έχει συνθέσει και τη μουσική και τον Αντρέα Τραχωνίτη. Στον δίσκο, συμμετέχουν επίσης εξαιρετικοί μουσικοί, όπως ο Φώτης Σιώτας (βιολί και βιόλα). Την ευθύνη της παραγωγής και της ενορχήστρωσης έχει η κυπριακή ανεξάρτητη εταιρεία Λουβάνα Δίσκοι.

 

 

Λίγα λόγια για τους καλλιτέχνες